vernissage •• 19/02 – 19:00
Het recente werk van Preben Van der Straete (°1983, BE) vormt een
antwoord op het overwegend mono-functionele denken van onze
wegwerpmaatschappij, waar vernieuwingen zich vaak beperken tot
vormveranderingen. Inspelen op de inherente dynamiek van de dagelijkse realiteit betekent echter aanpasbare artefacten ontwerpen. Door een analyse van tal van zit-, lig-, en opbergelementen kwam Preben Van der Straete enkele jaren terug tot een eigen bouwsysteem met een minimum aan basiselementen en een maximum aan functies en configuraties.“Undefined” is een modulair bouwsysteem, gebaseerd op vierkante
bouwelementen en bestaande uit verschillende houtsoorten (populier en meranti). Elk element past precies op het vorige, het volgende, of vormt de helft of een kwart, waardoor uit- en inbreiding gelijkmatig mogelijk zijn – en dit zowel diagonaal als orthogonaal. Op deze manier is het mogelijk om open en gesloten ruimtes te creëren die eenvoudig omkeerbaar zijn. Bovendien is het werk aanpasbare aan elke ruimte – zij het een kunstgalerie, de open ruimte tussen twee huizen, onder een brug of op de stoep.
antwoord op het overwegend mono-functionele denken van onze
wegwerpmaatschappij, waar vernieuwingen zich vaak beperken tot
vormveranderingen. Inspelen op de inherente dynamiek van de dagelijkse realiteit betekent echter aanpasbare artefacten ontwerpen. Door een analyse van tal van zit-, lig-, en opbergelementen kwam Preben Van der Straete enkele jaren terug tot een eigen bouwsysteem met een minimum aan basiselementen en een maximum aan functies en configuraties.“Undefined” is een modulair bouwsysteem, gebaseerd op vierkante
bouwelementen en bestaande uit verschillende houtsoorten (populier en meranti). Elk element past precies op het vorige, het volgende, of vormt de helft of een kwart, waardoor uit- en inbreiding gelijkmatig mogelijk zijn – en dit zowel diagonaal als orthogonaal. Op deze manier is het mogelijk om open en gesloten ruimtes te creëren die eenvoudig omkeerbaar zijn. Bovendien is het werk aanpasbare aan elke ruimte – zij het een kunstgalerie, de open ruimte tussen twee huizen, onder een brug of op de stoep.
Toch wordt het werk niet louter als een multi-functioneel object opgevat: Preben Van der Straete tracht tegelijk ook de autonome
kwaliteiten van elke unieke installatie te benadrukken. In een vorige
opstelling bijvoorbeeld werd “Undefined” in het midden van een
verduisterde theaterzaal geplaatst en verlicht door dertien
theaterspots, variërend in hoogte en sterkte volgens het verloop van de zon. In trage, vloeiende overgangen bewoog het licht zich – begeleid door een ‘ambient’ soundtrack – rond de installatie, waardoor een fascinerend schouwspel van lichtinvallen en schaduwpartijen ontstond. De kunstenaar veranderde zo de, vaak statische, beleving van een sculpturaal object, in een dynamische, theatrale ervaring.
—
My work forms an answer to the predominantly monofunctional thinking of our throwaway consumer society, where innovations are often limited to alternations in form. Adapting to the inherent dynamic of everyday reality, however, means designing versatile artifacts. Through the analysis of numerous sitting, lying, and storage arrangements, i develope my own construction systems with a minimum of basic elements and a maximum of functions and configurations.‘Undefined’ and ‘Opa’ are modular building systems, base on square building elements made up of different kinds of wood, paper, metals and plastics. Every element exactly fits the former, the next, or forms half or quarter, so ex- and in-tension are equally possible – and this both diagonally and orthogonally. In this way it is possible to create open and closed spaces that are easily reversible. Furthermore, it is adatable to every space – be it an art gallery, the open space between two houses, under the bridge or on the sidewalk.Still, my work is not merely considered as a multifunctional object, i try to emphasize the autonomous qualities of every unique installation. In a previous arrangement, for example, ‘Undefined’ was placed in the middle of a darkened theatre and was illuminated by thirteen theater spots, varying in height and brightness according to the course of the sun. Through slow, smooth transitions the light moved – accompanied by an ‘ambient’ soundtrack – around the installation, resulting in a fascinating diffractive play of light and shadow. In this way i turned the, often static, experience of a sculptural object into a dynamic, theatrical one.
